Bly of gly? of bly gly?

Die keuse word dikwels opgestel: wil jy hier in SA bly en vasbyt om te sien of dinge sal verbeter? of gaan jy maar eerder emmigreer?

 

Hierdie is eintlik ‘n „false dichotomy” – naamlik ‘n false keuse tussen twee teenoorgesteldes, terwyl daar eintlik meer as twee is. Dit laat dit lyk asof om te bly die teenoorgestelde is van om te gly. Selfs in die woord keuse van „gly” (to slip, om te glip, afsak, wegraak) en „bly” (bleiben, voortduur, volhard) lyk die een ietwat lafaardig en die ander asof besield deur heldemoed.

 

Ek wil hier hierdie onderwerp bietjie verder bespreek.

 

Om te bly

 

Vele mense wil hier bly. In my ervaring het vroue gewoonlik die sterkste geloof en hoop in ‘n toekoms hier, en dat dinge kan verbeter. By die manne – of eerder die uitgevrete knape – sien dinge gewoonlik meer pessimisties uit. Pasgenoemde geld vir die aldaagsmense, die deursnitsmens, die normie.

 

Hierna kry mens die kranke. Gewoonlik ouer mans, vêr regs, volgers van Siener ens. Hulle sal hier veg en sterf en ek het enige agting vir hierdie mans (al is hulle bietjie onsmaaklik.)

 

Verder het ek al gehoor dat daar mense is wie sou wil oorgaan, maar nie in staat daartoe is nie. Glo omdat hulle te dom of onprofesioneel of watookal is. So sal hierdie mense dan per default in SA vasgevang wees, en namate hulle nydigheid en onbeskaafdheid, wil hulle tog net nie hê dat diegene wie die moontlikheid het om te gaan, moet emmigreer nie. Hiermee stem ek nie heeltemal saam nie, omdat ek van vele heel laaggestelde en scruffy mense weet wie reeds vermag het om te emmigreer, daarom dra hierdie verskoning nie veel gewig nie.. Veel eerder wil daar ‘n gewisse groep hier in SA bly, maar hulle pessimisme laat hulle gedurig tussen JA en NEE wankel, sodat dit lyk of hulle eintlik nie oor kan gaan nie, maar die rede veel meer TWYFEL is. (: twee-wil of duiwel [sien 12-2-2013])

 

Laastens, en seker in die minderheid (omdat alle adel ‘n minderheid moet wees,) is die oudste en opregste settelaars van die Dietse nasie. Diegene wie minstens een voorvader het wie al sedert die 17de eeu hier ingewortel is, en wie se ander Ahnen byna almal uit die keur van ons ras bestaan; d.w.s. uit die Neder-Duitse kultuurkruis stammend. Vir hierdie mense is emmigrasie allerdings ‘n opsie, maar hulle kies Suid-Afrika, hulle wil Suid-Afrika, trots sy moeilikhede.

 

Om te gly

 

So vêr ek my net by die blanke bevolking hou, want van die ander rasse (bv. Chinese) mag wel ook ‘n goeie rede hê vir hulle begeerte om te emmigreer – so ek bespreek net ‘witmense’ se redes hier.

 

Eerstens is daar die Engelse of Britse deel. Hulle mag stam uit Britte en Skotte, maar ook uit Nederlanders en Duitsers wie verengels het. Vir hierdie mense is die keuse heel verstaanbaar, daar hulle nie die roots in hierdie land het nie, geen groot of eerbare bestaan en geskiedenis hier verwerf het nie, maar meestal van settelaars stam wie in die 19de of 20ste eeu hierheen gekom het vir ‘n bietjie avontuur en ‘n gemaklike lewe. Teen hulle mag daar geen verwyt gewerp word as hulle wil gaan nie.

 

Naas hulle is daar dan weereens die normie, die deursnitsmens: die Afrikaner. Hier ruil die geslags rolle meestal net om van bg., naamlik die pessimistiese mans se vinger is reeds op die knoppie na die emmigrasie kantore, en hulle kan jou waarskynlik elke land se vereistes vertel voor jy nog eers vra. Hierdie mense se emmigrasie papiere is alles behalwe voltrekd, en hulle wag bloot voor die ja woord voor hulle met blithe en blydskap oor die see vaar na een of ander Anglo-kolonie.

 

Dit is ook die tipe mens wie alewig kla, wie jou blitsvinnig die bevolkings statistieke, moord, misdaad ens. kan opnoem byna asof hulle dit net vir daardie rede ken. Hulle sien die slegte in alles want die slegste is ook in hulle.― Trap hulle misvormde voete op die kuste van een of ander bannelings kolonie, sal dit hulle venyn en nydigheid nie stop nie: want hierdie mense is weghardlopers.

 

Vra mens meeste van hierdie liedens of hulle al enige poging aangewend het om hulle her- en toekoms hier te red, sal hulle jou net ‘n louwarm antwoord kan bied. Hulle sal ook sê dat dit onmoontlik is, en dat mens eerder moet gaan wyl hy kan. Vra mens dan of hy sy nuwe vaderland ‘n hand sal leen wanneer hulle langduur probleme al hoe meer voor die hand liggend raak, en die toekoms nie meer so blink skyn nie – dan is die antwoord: „nee ek sal net weer trek.”

 

‘n Weghardloper is iemand wie nie net weghardloop van groter, volksverwante vrae nie, maar dit heel waarskynlik in sy persoonlike lewe ook doen, met verhoudings, werk ens. Dit kom meestal daarop neer dat hulle geen of vreeslik min ervaring het met overcoming, om lyd en swaarheid te ervaar maar dit dan te oorwin. Die ekstase van die sege oor mens se probleme en oor homself is vir hierdie liedens gans vreemd – daarom kan hulle hul ook nie verbeel om dit op ‘n groter skaal te ervaar nie.

 

Hulle soek meestal van lewe net ‘n rustige tempo, gemak, weelde, ‘n groot televisie: en ‘n groter kussing vir hulle vet holle. Stel mens hierdie weghardlopers voor dat hierdie dinge eers na die arbeid en inspanning van geslagte moontlik geword het, dat dit nie net uit die lug uit geval het of saam met emmigrasie papiere gekom het nie, ― wat sal hulle sê?

 

Genoeg oor die weghardlopers.

 

Om te bly gly

 

Hoe vêr my raad of invloed vermag om te strek, weet ek nie om te sê nie. Hopelik kan hierdie opstel enige lig op die onderwerp werp.

 

Diegene wie wil bly, wil dit gewoonlik op grond van ‘n on-klare blik van werklikheid en wat moontlik is. Hulle wil bly, maar dan meestal net hier bly muf terwyl hulle kla en kerm en dieselfde foute maak wat nou al dekades lank met gapende monde gepleeg word. Hulle wil bly, maar ook bly gly: dit is agteruitgang. Hierby is daar ook geen toekoms wat ‘n blanke mens waardig is nie.

 

Wie wil bly, moet ernstig begin dink aan hoe die bedrieglike Bantoe staat tot sy knieë gebring kan word, hoe ons ons reg op ons vaderland kan vat en hoe ons onsself kan afgrens van die wilde kwiek, sodat bevolkingssyfers om ons nie veel saak maak nie, want dit sal net WIT staatsburgers wees wat in ons nuwe land mag stem. Laat die Bantoes maar hulle brood en cirkusse op hulle eie sak finansier.

 

 

Laastens skryf ek hierdie – en bedryf hierdie website oor die algemeen – om myself ‘n sin van gemoedsrus te gee, sodat ek weet ek doen my deel. Meer kan ek nie doen nie.

 

Rakende my eie vooruitsigte: wil ek nog terugkeer na my stamlande in Europa, en wil ‘n gewisse deel van my jeug daar deurbring, want dit lyk vir my soos ‘n lekker ding om te doen. Vir twee jaar het ek my te veel laat beïnvloed deur die breindood Siener mense denkende dat ‘n burgeroorlog of „nag van die panga” terstond gaan plaasvind. Hierom het ek ook my lewe op ys gestel om reg te wees vir enige ‘opwinding’ wat hier mog geskied. Dit het nie eenmaal gebeur nie, en die Siener kultus kreet nog dieselfde wysie as een jaar terug en waarskynlik tien jaar terug.

 

Ek dink Gustav Müller het ‘n knap en wêreldklas organisasie hier begin, en as hulle tog net bietjie wil vermilder en probeer insien dat daar ander mootlikhede vir die ontvouding van die politieke situasie hier is, dink ek hy kan sy onderneming steeds vir seer doeltreffende en interessante oogmerke aanwend – hy kort net ‘n ander uitsien.

 

Laastens beplan ek wel om tydelik te ‘emmigreer,’ maar wil en sal hierheen terugkom om my kinders groot te maak, want dit is my Vaderland.