Wat is jy?

Soos ons die groot wendingstyd van ons ras en wêreld betree, sien mens al hoe meer vreemdhede en ontaardhede wat jy jou nooit sou kon indink nie.

 

Onlangs het ek die ongeluk gehad om met een of ander verbasterde internetmens (vermoedelik van Amerika) ‘n paar woorde te wissel. Vir hierdie ervaring het ek nie gesoek nie en het nou maar per toeval voor my deur beland. Ook word ek gedwing om op Twitter te gaan nuus lees omdat daar nogsteeds geen sprake van ‘n teengewig teenoor die Joods-Bantoe mediakompleks in SA is nie.

 

Hier sien mens ook een en ander wat my aanleiding gegee het om hierdie opstel te skryf.

 

Die mens identifiseer hom met sy gedagtes

 

Op Twitter sien mens gereeld liedens wat hulle geloof, religie of politiese oortuiging (al hierdie dinge kan mens eens as ‛wêreldsaanskouing’ heet) as die bedingendste eienskap van hulself daarstel. Dit is wat hulle wil hê die wêreld van hulle moet dink en weet. Menigmale is dit skoon wat hulle is.

 

Wat bedoel ek?

 

Mens lees bv. van iemand wat sê hy is ‘n „Christen” „Marxis” „Regs-Libertyn” ens. Hierdie dinge is nie eenmaal wat mens is nie, maar hoe hy sien – wat hy glo – wat hy dink. Dit is alles vlugtige dinge en neig om te verander namate mens meer leer, ervaar of groei.

 

Met reg kan mens dan sê dat hierdie mense hulle kaartjies wys vir hulle besondere geloofsgemeenskap. D.i. ‘n gemeenskap wat gegrond is op geloof of denkwyse. ‘n Christen sal hier sê hy is so of so ‘n geur van christen, gaan na so of so ‘n kerk en dink op so of so ‘n wyse. Die ander wie voorgee of hulle bo ‛geloof’ is of dit miskien ontgroei het, druk hulle identiteit in rein polities of filosofiese wyses uit.

 

Die fout hier is allemaal dieselfde, naamlik dat mense hulself identifiseer en voortvoer met wat hulle glo, pleks van wat hulle is.

 

Bloedsgemeenskap teenoor geloofsgemeenskap

 

Wat is ‘n mens dan? Hy is wat sy bloed hom as bestem. Dit is sy ras, sy geslag.

 

Alleen hier is die grondslag vir alle ander dinge wat mens gedagtes of gelowe noem. Terwyl die laasgenoemde verander en verwissel, bly die eerste betreklik konstant.

 

Mense wie miskien ‘n afkeer het teenoor hulle afkoms sal sê dat dit nie belangrik is nie, dat denkwyse die belangrikste is en dat mens liefs ‘n samelewing op die laaste kan bou terwyl die eerste bysaak is. Natuurlik, wanneer mens na hierdie liedens se afkoms kyk sien jy dat dit dikwels gemengd is, of dat hulle hul lawwe gissings vir ander groepe voorskryf terwyl hulle self as ras of bloedsgemeenskap saamwerk (soos die Jode doen).

 

Wanneer dit daarop neerkom, wanneer mens ‘n geloofsgemeenskap teen ‘n bloedsgemeenskap pit, sal die laaste meestal wen. Indien dit nie so is nie, en die eerste triomfeer, sal dit dan met tyd in elkgeval neig na ‘n bloedgemeenskap. D.w.s. in die groep van mense wie dieselfde glo maar nie is nie, sal die lede of begin saamsmelt deur inteling, of later weer splinter in kleiner groepe waar bloed die bedingende faktor is.

 

Indien geloofsgemeenskap die swakker van die twee is, waarom word dit vandag as die beste voortgesit?

 

Dit het ek reeds in hierdie opstel kortliks genoem, naamlik dat dit voortgesit word deur mense wie daaruit sal baat.

 

Hierdie mense wil dus hulle eie bloed bevorder deur geloofgemeenskap vir ander voor te skryf sodat:

  • Afsonderlike rasse daardeur verbaster word en dus in die langduur geen ware stryd vir suiwer bloedsgroepe kan voortsit nie (die Jode doen hierdie)
  • Hul hulle eie verbasterde vel kan beskerm deur suiwer bloedsgroepe van hulle belange te laat afsien (basters doen hierdie)

 

Afkoms en toekoms

 

Die toekoms behoort nie aan een of ander sagte, grys-geel basterras nie, maar aan die staalharde blankedom – indien hulle van hulle eie waarde kan bewus word.