Oor Afrikaanse kultuur

Huidiglik, en dit skyn my al vir veel langer as dit, word daar gepraal en geprattel oor Afrikaans en Afrikaanse kultuur, grootendeels deur mense wie nie Afrikaner nog Afrikaans is nie.

 

Hierdie liedens wil voorskryf en voorspel wat die lot van ons taal en ons toekoms is.

 

Wat is Afrikaanse kultuur?

 

Die oppervlakkige antwoord sal wees enige geestes produk wat in Afrikaans gelewer word.

 

Wanneer mens egter dink aan die werklikheid hiervan, naamlik die vernarde en laat ons maar sê verkafde kots wat vandag „Afrikaanse kultuur” heet is dit genoeg om mens van sy eie identiteit te laat wil afstand doen.

 

Hierdie was en is die geval met my sowel meeste opregte Afrikaners wie ek ken. Mens kan geen trots vind in ons kultuur oor die algemeen nie. Kyk mens na die kultuurbronne, – die media – so word dit vinnig duidelik waarom dit die geval is. Gevolglik heers Engels, of vir diegene wat ander tale magtig is, daardie afsonderlike tale. Maar nie eenmaal kan daar sprake wees van hoë Afrikaanse kultuur of ware Afrikaanse geestesprodukte nie.

 

Waarom sê ek so?

 

Eerstens, omdat wat vandag voortgesit word as „Afrikaanse kultuur” ‘n wanindruk skep van wat gewild is, so wel as wat gesoek is. Dit beteken dat die media base seer erg daarop let dat daar geen sprake van bloed of taal suiwerheid in ons kultuur te voorskyn kom nie. Altyd hoor mens dat een of ander mengsel bygevoeg moet word, en dat dié ja bydra tot die verbetering van ons eie kultuur.

 

Tweedens, is *diegene wie kultuur skep, nie van ons eie bloed nie. Om dieselfde rede kan hulle nie Afrikaanse (Dietse) kultuur skep nie (mens herinner hom dat kultuur nie net betrekking het op geestesprodukte nie, maar ook ‘n biologiese basis het: kultuur is bakterië). Dit in ag geneem kan mens sê dat bronne soos KykNet net so wel in Hebreeus kan uitsaai. ―

 

*Hiermee word bedoel die mense wie voorskryf wat uitgevoer moet word, nie die skouspelers wie dit uitvoer nie

 

Derdens en die laaste punt wat ek hier sal voortvoer, is dat waar daar wel sprake is van kultuur wat deur ons eie bloed geskep word en toegelaat word om rein weergegee te word, dieselfde grootendeels uit ‘n gebrek uit self kennis geskied. Dit beteken dat die Afrikaanse beeld wat vir die laaste paar eeue hier broei, gebou is op die verminkte Christenskap wat ons van ons stamlande saamgebring het na die Hervorming en Reformasie.

 

Dat Christenskap ‘n betreklike nuwe geloof is, en ook ‘n vlugtige een, is iets wat ek hoop al duidelik geword het deur my opstelle. Waarom hierdie by die derde punt pas, is: wanneer die Joodse Bybel, wat ‘n mengsel van versinde geskiedenis en mitologie is, die grondslag van ons selfbeeld uitmaak – hierdie noodwendig ‘n valse selfbeeld moet wees. Gevolglik word die kultuur wat van hierdie uitgangspunt geskep word, besmet en verbaster deur ‘n vreemde wese.

 

Die einde van die narrekaskenades

 

Soos alle belaglike en verspotte skouspele tot ‘n einde moet kom, so sal dit ook wees met die huidige.

 

„Afrikaanse kultuur” word tans nog ondersteun deur ‘n gevoel van trou en beskeidenheid. Waarom hierdie mense hulle tyd en geld nie beter wil bestee nie is vir my ‘n raaisel, maar nouja.

 

Gewis is dat tyd en geld nie onbeperk is nie, en dat een of die ander binnekort moet opraak.

 

Cronecken der Sassen, 1492, beeldnr. 7